loading...

دهكده سبز

۷ مورد از خطرات و اثرات ديابت

ساحل بازدید : ۲۶ ارديبهشت ۱۳۹۸ نظرات (0)

۷ مورد از خطرات و اثرات ديابت كنترل نشده

ديابت نمايه

 

خوردن قرص، چك كردن هميشگي قند خون يا تزريق انسولين احتمالا ايده‌ي چندان خوبي براي داشتن اوقات خوش به نظر نمي‌رسد. اما حداقل تلاش براي كنترل ديابت بهترين چاره براي پيشگيري از وقوع عوارض وحشتناك آن است.

دكتر بتول هاتي پوقلو، متخصص غدد در كلينيك كليوند معتقد است، اگر مراقب خودتان نباشيد، عوارض ديابت ۵ سال پس از ابتلا آغاز مي‌شود؛ و ظرف حدودا ۱۰ تا ۱۵ سال، اكثر بيماران با مشكلات متعددي روبرو خواهند شد. خوشبختانه، پيروي از يك رژيم مغذي، ورزش و مصرف دارو نه تنها ممكن است عوارض و پيشرفت بيماري را متوقف كند، بلكه ممكن است آن‌ها را معكوس نمايد.

بيشتر بخوانيد:

ورزشهاي مناسب براي افزايش قدرت بدني سالمندان

براي پيروي از برنامه‌ي درماني به انگيزه نياز داريد؟ در ادامه به مشكلات و عوارضي كه با توقف درمان رخ مي‌دهد، اشاره مي‌كنيم.

افزايش كلسترول و فشار خون

در ديابت نوع ۱، بدن توليد انسولين، هورمون تنظيم قند خون، را متوقف مي‌كند. در ديابت نوع ۲، بدن قادر به مصرف انسولين توليد شده نيست. در نتيجه، هر چه كلسترول خوب پايين‌تر باشد، ميزان چربي‌هاي مضر به‌نام تري‌گليسيريد افزايش مي‌يابد. مقاومت بدن به انسولين منجر به سخت شدن عروق باريك مي‌شود كه فشار خون را افزايش مي‌دهد. درنتيجه، حدودا ۷۰٪ از افراد مبتلا به ديابت، نوع ۱ يا ۲، فشار خون نيز دارند، عاملي خطرناك براي سكته‌، بيماري‌هاي قلبي و اختلالات تفكر و حافظه.

دكتر رابرت گبي، مدير ارشد پزشكي در مركز ديابت جاسلين در بوستون مي‌گويد، چنانچه با ورزش و رژيم به تنهايي و يا با درمان دارويي موفق به كنترل فشار خون بالا و كلسترول بالا نشويد، پيشرفت ساير عوارض تسريع مي‌گردد.

 

ضعف بينايي

بيش از ۴ ميليون نفر از افراد ديابتي متحمل درجاتي از رتينوپاتي، يا آسيب‌هاي بافت حساس به نور در پشت چشم، هستند. اين امر از قند خون بالا كه به عروق خوني ظريف چشم آسيب مي‌رساند، ناشي مي‌شود، فرآيندي كه ۷ سال پيش از تشخيص آغاز مي‌شود.

مراحل اوليه هيچ‌گونه علائمي ندارد، اما به مرور ديد را تارتر مي‌كند.

نتايج مطالعات بر روي افراد مبتلا به ديابت نوع ۲ نشان مي‌دهد، چنانچه شاخص قند خون در طول زمان حدودا ۱٪ افزايش ‌يابد، خطر ايجاد يا وخامت مشكلات چشمي حدودا يك سوم افزايش مي‌يابد.

هاتي‌پوقلو مي‌گويد كه در بيست سال آينده، حدود ۸۰٪ افراد ديابتي مبتلا به رتينوپاتي و حدود ۱۰۰۰۰ نفر نيز سالانه نابينا مي‌شوند.

از كار افتادن كليه‌ها

در طول زمان، قند خون بالا نفرون‌ها، تركيبات كوچكي در كليه‌ها كه تصفيه‌كننده‌ي خون هستند، را غليظ و زخمي مي‌كنند. ترشح پروتئين در ادرار در ۷٪ از موارد ناشي از مراحل اوليه‌ي مشكلات كليوي است كه در گذر زمان ديابت نوع ۲ بدل خواهد شد.

هاتي‌پوقلو مي‌گويد، حدودا نيمي از افرادي كه ديابت خود را كنترل نمي‌كنند در ده سال آينده متحمل آسيب‌هاي كليوي، شرايطي كه يا نياز به دياليز يا پيوند كليه دارد، خواهند شد.

ضعف اعصاب

حدود ۷.۵٪ از افراد مبتلا به ديابت نروپاتي، آسيب عصبي ناشي از قندخون بالا، دارند. در نهايت نيز حدود نيمي از افراد مبتلا به ديابت نوع ۱ يا ۲ به آن مبتلا مي‌شوند.

به‌گفته‌ي گبي در ابتدا ممكن است هيچ نوع نشانه‌اي از سوزش خفيف يا بي‌حسي در دست و پاهاي خود نداشته باشند. اما درنهايت، نروپاتي مي‌تواند موجب درد، ضعف و مشكلات گوارشي ‌شود، در عين حال به عصب‌هاي كنترل‌كننده‌ي دستگاه گوارش آسيب برساند.

احتمال از دست دادن يكي از پاها

به مرور كه آسيب طولاني عصب بين مغز و اندام‌هاي تحتاني وخيم‌تر مي‌شود، قدرت ماهيچه‌ها نيز كمتر شده و شكل پا تغيير مي‌كند، همين امر موجب انحراف انگشت شست پا، كف پاي صاف يا ساير بدفرمي‌ها مي‌شود.

يك قدم اشتباه يا سنگ‌ريزه در كفش مي‌تواند موجب يك زخم كوچك شود؛ بي‌حسي اندام‌ها موجب مي‌شود از آن آگاه نشده و گردش خون ضعيف در رگ‌هاي خوني آسيب ديده، بهبود را كند مي‌كند.

نتيجه‌ي نهايي: به‌گفته‌ي گبي، عفونت شايع تا استخوان گسترش مي‌يابد. افراد ديابتي سالانه حدود ۷۳۰۰۰ قطع عضو اندام تحتاني بدن را متحمل مي‌شوند و حدود ۶۰٪ قطع‌ عضوها در افراد ديابتي اتفاق مي‌افتد.

مستعد عارضه‌هاي قلبي

علاوه برا افزايش فشار خون و كلسترول، قند خون بالا مي‌تواند مستقيما به سياهرگ‌ها، سرخرگ‌ها و عضلات قلب آسيب برساند. احتمال خطر حمله‌ي قلبي در افراد ديابتي نزديك به ۲ برابر و احتمال سكته‌ي مغزي تا ۴ برابر است. هاتي‌پوقلو مي‌گويد: حمله‌ي قلبي قاتل شماره يك بيماران ديابتي است. صرفنظر از اينكه اغلب مهلك است، سكته موجب فلج شدن يا از كارافتادگي‌هاي شديد مي‌شود.

زندگي كوتاه‌تر

تمامي مشكلات مربوط به سلامتي سرانجام مي‌تواند به عارضه‌ي نهايي منجر شود: يعني مرگ زودرس.

مطالعات اخير در جاما نشان داد، زنان مبتلا به ديابت نوع ۱، ۱۳ سال كمتر از سايرين كه به ديابت مبتلا نيستند، عمر مي‌كنند. رسما ديابت به عنوان هفتمين عامل مرگ‌ومير شناخته شده، اما از آنجايي كه اغلب عوارض ناشي از آن را در گواهي فوت ذكر مي‌كنند و نه خود بيماري را، عدد واقعي ممكن است خيلي بيشتر اينها باشد.

ارسال نظر
نام :
ایمیل :
سایت :
پیام :
خصوصی :
کد امنیتی :
صفحه اصلی
تبلیغات
درباره ما
اطلاعات کاربری
نام کاربری :
پسورد :
پیوندهای روزانه
لينكي ثبت نشده است
آمار سایت
  • امروز : 10
  • دیروز : 0
  • افراد آنلاین : 1
  • همه : 223